Wycieraczka była pusta. Dziwne.. Zawsze gdy zostawiałam go samego na dworze czekał na mnie na wycieraczce. Po raz setny upewniłam się, że brama i furtka są zamknięte.
-Borys, do mnie! - cisza. Żadnego szczekania, odgłosu pazurów uderzających o płytki. Jednym słowem psa wcięło. Postanowiłam użyć tonu nr 2, czyli "bawmy się". Sprawdza się w 48 procentach:
-Borys, no chodź do pani! - coś poruszyło się za choinką. Wzięłam to za dobry znak.
-Booryyys- choinką zatrzęsło i pies łaskawie wyszedł sprawdzić, czy opłaca się przyjść. O tym nie pomyślałam. Spodziewałam się dzikiej radości na widok mojej osoby, a zamiast tego widzę pytanie w jego oczach "i co dla mnie masz?". No tak to my się bawić nie będziemy! Pies ma przychodzić jak się go woła a nie rozważać możliwe opcje. Czas na ton nr 3.
-Borys! Do nogi! Już!- Nie jestem pewna, gdzie on ma brwi, ale z pewnością je uniósł.. Mignął mi tylko ogon i pies poleciał za dom. Chwilę postałam, pomyślałam i postanowiłam pójść na kompromis.. no dobra, w sumie to postawił na swoim. Podniosłam leżącą obok piłkę tenisową i zagwizdałam. Głowa Borysa pojawiła na rogu, zlokalizował piłeczkę i przemyślał wszystkie dostępne opcje. Na moje szczęście uznał, że warto podejść i zobaczyć jak rozwinie się sytuacja. Zatrzymał się 2 metry ode mnie, usiadł i czeka. Na mordzie 'poker face'. Tylko ogon zdradzał, że nie jest tak całkiem obojętny wobec piłeczki i chętnie by ją sobie przywłaszczył. Zaczęłam się zastanawiać jak to dobrze rozegrać. Borys jest psem nieaportującym, więc rzucenie piłki nic mi nie da (polecenie zna i za coś dobrego może nawet wykonać, ale raczej go to nie bawi.. Przynieść piłkę to każdy głupi potrafi, ale uciekać z nią, jak pani chce ją z powrotem to już większa sztuka). Na próbę odbiłam piłkę od ziemi. Pies zerwał się na nogi, ale widząc, że zrobiłam go w konia usiadł zniesmaczony. Takie żarty sobie z niego robić! Chwilę poobserwowaliśmy się nawzajem. Z doświadczenia wiem, że w takich sytuacjach Borys ma o wiele więcej cierpliwości niż ja. Z rezygnacją przysiadłam na schodach. Pies przez chwilę mi się przyglądał, szukając podstępu. W końcu podniósł tyłek i przyszedł, usiadł obok mnie i przytulił się na swój dziwaczny sposób. Zanim zdążyłam się rozczulić jakiego mam kochanego psa, ten zdążył już ukraść piłeczkę i dać nogę za choinki.
